مىآورد ، و اين كه چگونه هيچ كس نمىتواند از مسئوليت اعمال خود بگريزد : « إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ - بازگشت ايشان به ما است . » [ 26 ] « ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ - سپس رسيدن به حساب ايشان با ما است . » به همان گونه كه در دنيا به ايشان ، با وجود شمارهء فراوان ، روزى مىرساند ، به حساب همه مىرسد ، پس خوشا به حال كسى كه پيش از رسيدگى به حسابش در آن روز خود به حساب خويشتن برسد ، و پيش از آن كه به سبب گناهانى كه مرتكب شده مجازات شود ، به توبه كردن از آن گناهان قيام كند . و در حديث مأثور از امام رضا - عليه السلام - چنين آمده است : « چون روز قيامت شود ، مؤمن در برابر خدا مىايستد و او به حساب وى مىرسد ، پس عمل وى را بر او عرضه مىكند ، و چون در آن مىنگرد ، نخستين چيزى كه مىبيند كارهاى بد خودش است و به همين سبب رنگ چهره‌اش تغيير مىكند ، و بندهايش به لرزه در مىآيد ، و ترس همهء جانش را فرا مىگيرد ، و پس از آن كارهاى نيك خود را مىبيند و مسرت خاطر و شادى روان پيدا مىكند ، و آن گاه به پاداشى كه خدا به او عنايت كرده است مىنگرد و شادى او افزايش مىيابد ، و آن گاه خدا به فرشتگان مىگويد : دفترهايى را كه در آنها فهرست اعمالى آمده كه به انجام دادن آنها نپرداخته است بياوريد ، و چون آنها را بخوانند ، مؤمنان مىگويند : قسم به عزت تو كه مىدانى ما به انجام دادن آنها نپرداختيم ، و خدا مىگويد : راست مىگوييد ، ولى چون نيّت عمل كردن آنها را داشتيد براى شما نوشتيم ، و آن گاه پاداش آن را به ايشان مىدهند » . « 8 » آيا اين بهترين سرنوشت نيست ، پس چرا بايد غافل بمانيم ؟

--> ( 8 ) - نور الثقلين / ج 5 ، ص 570 .